امشب اومدم آپ کنم وبلاگمو... اما نه از مطالبو،عکسو متنو اینا ... دلم میخواد از احساسم بگم

احساساتی که توی این چند وقت، با فشار حس میشدن، جوری که گه گاهی له میشدمو ولی همچنان میخندیدم؛

هشدار!!!

این یک شعار نیس...

 blue mOoOoOoOoOoOoOoOoOon#

شاید شماهم توی تکست ها دیده باشین که مینوشتن: "کآش آلزایمر داشتم تا..." یا اینجور مقدمه ای که "شما میگین آلزایمر من میگم درمان.." ،وقتی اینجور جمله‌ای میدیدم با خودم فکر میکردم که:  اره... چقدر خوب می‌شد اگه خیلی چیزا یادم میرفت، حتی فکر میکردم که حتی اگه 70 درصدم یادم میرفت بازم حاضر بودم. و چقدر بچگونه حرف میزدم... حالا منمو یک ذهنی که واقعا حس میشه یادش رفته خیلی چیزارو... خیلی چیزایی که باید یادت میموند اما نیست که نیست... جوری که حتی برات میگن هم به خاطر نداریش.. سخته خیلی سخت وقتی که حتی تاریخ تولد بهترین دوستتو به خاطر نداری با ی عکس های طالع بینی از زیر زبونش میکشی که چه ماهی بود دیکه روزشوووو نپرس و نگو به سختی.. یا وقتی که کسی برات چیزی میخره بعد چند وقت به شوخی میگه چی گرفتم؟ و تو در لحظه میپیچونیش تا فکر کنی اما روزها میگذره جوری که دوباره خودت هم یادت میره اصلا قرار بود چیکار کنی!!

شده تا حالا به خاطر حافظت گریه کنی.. شده چون میدونی ضعیفه سعی کنی به هیچی فکر نکنی تا دوباره به خودت سختی ندی تا روحیتو حفظ کنی.. دردناک تر اینکه آهنگای مورد علاقت یادت بره... زمانی که اشتباه میخونی اولش یک خنده‌ی فیک  میزنی که مثلا اررررره چیزی نیستو به شوخی میگی: خواننده سوتی داد بغض میکنی... و حقیقت چیز دیگه ایه...

بعضیا فکرشم نمیکنن.

یکی از تعبیرای زیبایی که شنیدم این بود، وقتی که براش توضیح دادم حسمو... بدون کپشن براتون نقل مستقیم میکنمش.

گف:"توووو دوره‌ای که ما هستیم، شاید یه دختر یا پسر چه چیزایی رو ببینه یا بشنوه که با روحیاتش سازگار نباشه آزارش بده اول میگه عادت میکنیم و از کنارش میگذره ولی بعد یه مدتی مغزشو فرا می‌گیره یه جورایی میشه یه دل‌مشغولی شاید الان تو یه چیزایی رو که مشکلات تویه و هرروز باهاش درگیری خوب یادت باشه ولی یه چیزایی که خیلی باهاشون سرکار داری مثل همین اهنگ‌های مورد علاقت کلی چون هیولایی، که خودت برای خودت درست کردی نمیذاره تمرکز داشته باشی تمرکز مهم‌ترین چیزیه که یه آدم تو موفقیت بهش نیاز داره، مهم نیس پول‌دار باشی، شیک‌پوش باشی، زش باشی و یا تو چشم باشی، مهم این‌که یه چیزایی الکی شاید برات مهم نباشن ولی هی بهشون فکر میکنی و همینا یه روزی تمام وجودتو میگیرن که خلاصی از دستشون شاید خیلی سخت باشه اما نشد نداره. من خودم تو زندگیم یه مشکلاتی دارم که حاضرم شرط ببندم برات بگم میشینی به حالم گریه می‌کنی" و ادامه می‌داد: "ادم باید واقع‌بین باشه، تو زندگی همه مشکلات هست، تنها کسی‌که میتونه بهت کمک کنه‌، ...فقط خودتی... نیازی به بازوی قوی نداری، نیازی به ذهن قدرتمند داری که باهاش مشکلاتتو کوچیک کنی یا بذاریشون تو قفس و فقط بهشون بخندی ... تا این‌که ازشون ضربه بخوری، فقط ذهن، تمرکز، روحیه قوی، بعلاوه اعتماد به نفس... نه غرور، بعد میبینی که همه چیز یادت هست...!! و در اخر همیشه بازیو به نفع خودت تموم کن.. the end".

بعضیامون به جرعت میشه گف که هیکل بزرگ کردیم... این حرفای یک پسریه که تازه کنکور داده، واقعا قشنگ بود...

فقط میتونم بگم که عذاب‌آوره این احساس :)

یک افسردگی خاص خودشو میاره که نمیدونم میتونم تحمل کنم یا نه!

 blue mOoOoOoOoOoOoOoOoOon#